مو از قالوا بلى تشويش ديرم * گنه از برگ و باران بيش ديرم اگر لاتقنطوا دستم نگيرد * مو از ياويلنا انديش ديرم هزاران غم به دل اندوته ديرم * هزار آتش بجان افروته ديرم به يك آه سحر كز دل برآرم * هزاران مدعى را سوته ديرم به غير تو دگر يارى نديرم * به اغيارى سرو كارى نديرم به دكان تو آن كاسد متاعم * كه اصلًا روى بازارى نديرم دلم زار و حزينه چون ننالم * وجودم آتشينه چون ننالم بمو واجن كه طاهر چند نالى * چو مرگم در كمينه چون ننالم مو كز سوته دلانم چون ننالم * مو كز بى حاصلانم چون ننالم به گل بلبل نشيند زار نالد * مو كه دور از گلانم چون ننالم شبى خواهم كه پيغمبر ببينم * دمى با ساقى كوثر نشينم بگيرم در بغل قبر رضا را * در آن گلشن گل شادى بچينم خوش آن ساعت كه ديدار تو وينم * كمند عنبرين تار ته وينم نوينه خرّمى هرگز دل من * مگر آن دم كه رخسار ته وينم ( باباطاهر عريان ) آيات و رواياتى ديگر در منزلت دعا در مكانت و منزلت دعا و مقامات آن آيات قرآنى را لسان مبين است و رواياتى در اسرار و آداب دعا از پيشوايان دين است كه مشايخ علم را برانگيختند و بر آن داشته‌اند تا در دعا كتابها نوشته‌اند و صحيفه‌ها گردآورده‌اند و در پيرامون آن با تنويع موضوعات عديده بحث‌ها پيش كشيده‌اند و درهايى از رحمت به سوى نفوس مستعده گشوده‌اند و به نام‌هاى دل نشين و طرب‌انگيز و جان فزا از قبيل : مفتاح الفلاح ، عدّةالدّاعى ، منهاج العارفين و منهاج النّجاح و نظاير آنها ناميده‌اند ، تا از اين